บทเรียน 2.5 — event loop: แตะจอแล้วไฟจริงติด

วงจรของ event loop

ขั้นที่ 4 ไม่ใช่ของฟุ่มเฟือย ถ้าไม่มี ระบบจะไม่มีเวลาไปวาดจอให้เราเลย

หน้าตาของเหตุการณ์ และชนิดของมัน

for ev in ui.poll():
    print(ev)     # {'handle': 3, 'type': 'clicked', 'value': 0}

ทุก dict มีสามช่องเสมอ ไม่มีช่องไหนหายไปบางครั้ง จึงเขียน ev['value'] ได้เลยโดยไม่ต้องเช็กก่อน

คิวเป็นวงแหวน 16 ช่อง ใส่ได้จริง 15 และหยิบได้ครั้งละไม่เกิน 8 — ที่ใส่ได้ 15 ไม่ใช่ 16 เพราะวงแหวนต้องเว้นหนึ่งช่องไว้แยกว่า "เต็ม" กับ "ว่าง" · และถ้าเต็มจริง เฟิร์มแวร์ ทิ้งเหตุการณ์ใหม่ที่เพิ่งเข้ามา ไม่ได้ทิ้งของเก่า และไม่ได้ให้รอ (ui_widget_mgr.c:2687-2690)

แปลว่านิ้วที่แตะรัว ๆ ตอนลูปเราหลับยาว คือการแตะที่ หายไปเลย ไม่ใช่แตะที่มาถึงช้า และไม่มี error ให้จับสักตัว · นี่คือเหตุผลจริง ๆ ที่กฎข้อ 2 บอกให้หลับ 50 ms ไม่ใช่ 500

เหตุการณ์ที่หายไปเงียบ ๆ คือบั๊กที่หาไม่เจอด้วย print — หาเจอด้วยการนับ

ชนิดของเหตุการณ์ — widget ไหนส่งอะไร และ value แปลว่าอะไร

'unknown' มีจริงและต้องเผื่อไว้ — โค้ดที่เขียน if t == 'clicked': ... else: ... จะกวาด unknown เข้าไปอยู่ใน else เงียบ ๆ เขียนเป็น elif ให้ครบทุกชนิดที่เรารู้จัก แล้วเหลือกิ่งสุดท้ายไว้พิมพ์ของแปลกลง Console ดีกว่าเดาแทนมัน

สอง widget ที่หน้าตาต่างกันมาก อาจส่งเหตุการณ์ชนิดเดียวกัน — เช็ก type คู่กับ handle เสมอ

กฎเหล็ก 5 ข้อของโมดูล ui

ข้อ 1 · เรียก ui.poll() ทุกรอบ — ตอนสร้าง widget ตัวแรก CM55 จะ ซ่อนกล่องบรรจุทั้งใบไว้ก่อน แล้วเปิดออกเมื่อ ui.poll() ครั้งแรกมาถึง ถ้าไม่เรียกเลย จอจะว่างอยู่ราว 2 วินาที จนกลไกกันเหนียวปลดล็อกเอง หลายทีมสรุปว่า "โค้ดพัง" ทั้งที่แค่ยังไม่ได้ถาม

ข้อ 2 · time.sleep_ms(50) เป็นอย่างต่ำ สำหรับ UI เบา ๆ แบบวันนี้ · แดชบอร์ดหนัก (บทเรียน 3.7–3.9) ใช้ 200 ms

ข้อ 3 · งบของคอร์ส 32 widget ต่อหน้า (เพดานเฟิร์มแวร์ 64) เกิน 64 เมื่อไรได้ RuntimeError: ui: max 64 widgets ทันที ส่วน 32 คือเส้นที่คอร์สขีดให้ตัวเอง เพื่อให้จอยังอ่านออกและเหลือที่ให้ดีบัก — นับก่อนสร้างเสมอ

ข้อ 4 · ui.* ครั้งแรกหยุดงานอ่านเซนเซอร์อัตโนมัติ เพราะบัส I2C ต้องไม่ชนกัน ตั้งแต่จุดนั้นเราอ่านเซนเซอร์เองในลูป

ข้อ 5 · ลูปเร็วเกินไป เฟรมหายเงียบ ๆ ไม่มี exception มีแต่จอที่กระตุกและค่าที่อัปเดตไม่ครบ

ห้าข้อนี้ไม่ใช่คำแนะนำ มันคือกติกาของบอร์ดนี้ ทุกบทเรียนที่เหลือใช้ชุดเดียวกันหมด

ฝั่งอินพุตของโมดูล ui มีอะไรบ้าง — ทั้งหมด ไม่ใช่แค่ที่วันนี้ใช้

บทเรียน 1.1–1.6 ใช้ ui เป็นฝั่ง แสดงผล วันนี้เปิดอีกฝั่ง สไลด์นี้คือรายการทั้งหมดของฝั่งนั้น — สี่ฟังก์ชันระดับโมดูลที่เกี่ยวกับอินพุตและการจัดการ widget

ui.screen(w, h) ที่เราใช้เปิดหัวสคริปต์ทุกครั้ง จริง ๆ แล้วมันสั่ง clear ให้ก่อนแล้วค่อยตั้งขนาด ปริยายคือ 792 × 398 — เท่ากับพื้นที่จริงของ Playground · เมธอดของ Widget ที่ใช้ในฝั่งอินพุต — เก้าตัว

เมธอดที่เหลือของ Widget (icon set_image set_pixels add_series set_next) เป็นเรื่องของฝั่งแสดงผล — add_series กับ set_next จะได้ใช้จริงตอนวาดกราฟในบทเรียน 3.4–3.6 · หกชนิดที่รับอินพุตได้ — Button Switch Slider Checkbox Dropdown Textarea · วันนี้ลงมือกับ Button ตัวเดียวในโครงหลัก ที่เหลืออยู่ใน 02_event_types.py 03_switch_matches_led.py และ 08_dropdown_textarea.py ให้เปิดเล่นเอง

hide() ไม่ใช่ delete() — ตัวหนึ่งแค่ปิดไฟ อีกตัวรื้อออกจากห้อง ถ้างบ 32 ของคอร์ส (หรือเพดาน 64 ของเฟิร์มแวร์) ใกล้เต็ม มีแค่ตัวหลังที่ช่วยได้

widget ที่ "ใส่ของอื่นไว้ข้างใน" ได้ — อีกกลุ่มหนึ่งที่ยังไม่ได้พูดถึง

ทุกตัวข้างบนเป็น ของชิ้นเดียว วางเรียงกันบนจอ พอของเกินสิบชิ้น จอ 792×398 ก็เต็ม — กลุ่มนี้แก้ปัญหานั้น มันไม่วาดอะไรของตัวเองมากนัก หน้าที่ของมันคือ เป็นที่ใส่ของอื่น

กฎข้อเดียวที่ต้องจำ: ค่าที่คืนมาต้องส่งกลับเป็น parent=

tabs = ui.Tabview(x=0, y=0, w=792, h=336, value=44)   # สูง 336 ไม่ใช่ 398 - มุมขวาล่างเป็นปุ่ม Console
tab_win = tabs.add_tab("หน้าต่าง")                    # <- เก็บไว้
...
win = ui.Win(text="บันทึกเหตุการณ์", x=16, y=12, w=740, h=280,
             value=40, parent=tab_win)                # <- ส่งกลับเข้าไป
body = win.content()
ui.Label("ระบบเริ่มทำงาน", x=16, y=16, color=COL_DIM, value=20, parent=body)

ลืมส่ง parent= แล้วป้ายจะไปโผล่บนจอหลัก ไม่ได้อยู่ในแท็บ — และ ไม่มีอะไรฟ้อง ไม่มี exception ไม่มีคำเตือน มีแค่ของที่ไปอยู่ผิดที่ · อีกสามตัวที่ยังไม่ได้พูดถึง

ของที่อยู่ในแท็บที่ไม่ได้เปิดอยู่ ยังกินโควตาเท่าเดิม — แท็บช่วยเรื่องพื้นที่สายตา ไม่ได้ช่วยเรื่องโควตา · ลงมือกับกลุ่มนี้ที่ s04b_layout_widgets.py เฉลยอยู่ใน solution/ ชื่อเดียวกัน

ทั้งโมดูล ui มีอยู่เท่านี้ (1/3) — หนึ่งร้อยสามสิบสองชื่อบน Eva Kit (Dev Kit มี Sprite เพิ่ม)

สไลด์ก่อนหน้าเปิดเฉพาะฝั่งอินพุต สไลด์นี้เปิดทั้งใบ — พิมพ์ dir(ui) บน Eva Kit แล้วได้ชื่อพวกนี้ ไม่มากกว่านี้ (Dev Kit ได้ชุดเดียวกันบวก Sprite กับค่าคงที่ SPR_*) ไม่ได้ให้ท่อง แต่ให้ รู้ว่าอะไรมีอยู่ จะได้ไม่ไปเขียนของที่ไม่มี

ตัวสร้าง widget — สามสิบสามตัว ทุกตัวคืนอ็อบเจกต์ Widget ชนิดเดียวกันหมด ต่างกันที่ชนิดข้างในและ event ที่มันส่ง

ทั้งโมดูล ui มีอยู่เท่านี้ (2/3) — ฟังก์ชัน เสียง และค่าคงที่

ฟังก์ชันระดับโมดูล — แปดตัว สี่ตัวแรกอยู่ในสไลด์ฝั่งอินพุตครบแล้ว

เสียง — สองฟังก์ชัน กับค่าคงที่ยี่สิบห้าตัว sfx() tone() · SFX_* 21 ชื่อ · WAVE_* 4 ชื่อ — กางไว้แล้วในสไลด์ "เอาต์พุตอีกทางที่ ui มีให้"

ค่าคงที่ที่เหลือ — หกสิบสามตัว ไม่ใช่ของที่ต้องท่อง แต่ต้องรู้ว่ามันมี เพราะเวลาต้องใช้ ให้เรียกด้วยชื่อ ไม่ใช่ตัวเลขดิบ

ชนิด — หนึ่งตัว ui.Widget เป็น ชนิด ไม่ใช่ฟังก์ชัน สร้างเองไม่ได้ ใช้กับ isinstance() เท่านั้น

ทั้งโมดูล ui มีอยู่เท่านี้ (3/3) — เมธอดของ Widget สามสิบแปดตัว

เมธอดของ Widget — สามสิบแปดตัว นับแยกจาก 132 ชื่อบนโมดูล เพราะมันอยู่บนอ็อบเจกต์ ไม่ได้อยู่บนโมดูล

และของที่ Eva Kit ไม่มี — ui.Sprite กับค่าคงที่ SPR_* ทั้งชุด รวมถึงเมธอด .frame() มีอยู่จริงในซอร์สเดียวกัน แต่ถูกกันไว้ด้วยธงคอมไพล์ของเครื่องเกม ซึ่งเฟิร์มแวร์ Eva ไม่ได้เปิด พิมพ์ไปได้ AttributeError · Dev Kit เปิดไว้ จึงมี ui.Sprite ให้เรียก — คอร์สนี้ไม่ใช้ เพราะโค้ดต้องรันได้ทั้งสองบอร์ด

นับให้ครบก่อนออกแบบหน้าจอ: 33 + 8 + 2 + 25 + 63 + 1 = 132 ชื่อบนโมดูล และ 38 เมธอดบน widget — เท่านี้คือทั้งหมดที่จอตัวนี้ทำได้จาก Python บน Eva Kit (Dev Kit บวก Sprite และ SPR_*)

dir(ui) บน Eva Kit จะขึ้น 133 บรรทัด เพราะมี __name__ ติดมาด้วยอีกหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ของที่เราเรียกใช้ — บน Dev Kit นับเองแล้วจดลงบันทึกการเรียน

เกร็ด: ทำไม UI สมัยใหม่ถึงเป็น event loop กันหมด

สถานะบนจอ กับ สถานะจริง — สองอย่างนี้ไม่ใช่อันเดียวกัน

หัวใจของ MVP วันนี้คือ สถานะบนจอต้องตรงกับ LED เสมอ ไปถามหลอดไฟแล้วเชื่อคำตอบไม่ได้ — gpio.led(2).value() อ่านกลับได้จริง แต่สิ่งที่มันตอบคือระดับของขา ณ วินาทีที่ถาม และ hold() จบด้วยขาต่ำเสมอ (brightness() ค่ากลางก็เช่นกันบนดวงที่ไม่มีเส้น PWM) อ่านตามหลังไปจึงได้ 0 ทั้งที่ผู้ใช้เพิ่งเห็นหลอดสว่างอยู่ วิธีที่ถูกคือเก็บความจริงไว้ในตัวแปรของเราเอง แล้วให้ ทุกการเปลี่ยนแปลงผ่านฟังก์ชันเดียว

def set_led(i, on):
    led_on[i] = on                                 # 1) จำไว้ก่อน (led_on = ความจริง ที่เดียว)
    if on:
        gpio.led(LED_IDX[i]).on()                  # 2) สั่งของจริง (LED_IDX = ดวงจริงของสี)
        lamps[i].value(1)                          # 3) ไฟบนจอสะท้อนของจริง
    else:
        gpio.led(LED_IDX[i]).off()
        lamps[i].value(0)
    show_status()                                  # 4) รายงานขึ้นจอทุกครั้ง ไม่มีข้อยกเว้น

มีทางเดียวที่ไฟจะเปลี่ยนสถานะได้ — จอจึงตามไม่ทันไม่ได้ นี่คือวิธีออกแบบ ไม่ใช่ความระมัดระวัง

เรื่องที่เราให้ 70% ผู้เรียนเขียน 30%

สิ่งที่เฟิร์มแวร์ทำให้แล้ว (70%)
วาดปุ่มและสวิตช์ให้สวยตามธีม · ตรวจจับนิ้วบนกระจก · แปลงการแตะเป็นเหตุการณ์พร้อม handle · ส่งข้ามคอร์ผ่าน IPC · จัดการหน่วยความจำของ widget ทั้ง 64 ช่องของเฟิร์มแวร์ (คอร์สใช้ไม่เกิน 32) · ควบคุมขา GPIO ของหลอดไฟ

สิ่งที่เป็นงานของเรา (30%)
ตัดสินใจว่า จอควรมีอะไรบ้าง วางตรงไหน แตะแล้วต้องเกิดอะไร และ จะรักษาความจริงให้ตรงกันสองฝั่งอย่างไร

30% ก้อนนี้คือ "การออกแบบปฏิสัมพันธ์" ซึ่งเป็นงานที่เครื่องมือช่วยแทนไม่ได้

เฟิร์มแวร์วาดปุ่มให้ได้ แต่ไม่มีทางรู้ว่าปุ่มนั้นควรทำอะไรกับโรงงานของเรา

แกะโค้ดจริง — ท่าที่ 1 เตรียมหน้าจอและหัวเรื่อง

import ui
import gpio
import time
...
COL_TEXT, COL_DIM, COL_CARD = 0xE8EAED, 0x9AA3AF, 0x171B22
...
ui.screen()
time.sleep_ms(200)                                 # ให้ CM55 ล้างเสร็จก่อนยิงคำสั่งชุดใหม่
...
ui.Label("แผงควบคุม LED ของทีม", x=24, y=8, color=COL_TEXT, value=28)
status = ui.Label("พร้อมรับคำสั่ง", x=360, y=12, color=COL_DIM, value=20)

ทุกบล็อกในห้าสไลด์นี้ตัดจาก s04_touch_panel.py ตรง ๆ — บรรทัด # เติม: คือช่องว่างที่ทีมต้องเติมเอง

หน้าจอจริงตอนรัน 01_first_widgets.py — widget ชุดแรกวางจริงตรงไหน และ value= ให้ฟอนต์ขนาดเท่าไร · ภาพหน้าจอจริงจากบอร์ด Eva Kit บันทึกโดยผู้สอน

ui.screen() สำคัญกว่าที่คิด — โปรแกรมของกลุ่มก่อนหน้าอาจทิ้ง widget ค้างไว้ ถ้าไม่ล้าง เราจะนับงบ 32 ช่องของคอร์ส (เพดานเฟิร์มแวร์ 64) ผิด แล้วเจอ RuntimeError โดยไม่รู้สาเหตุ · หน่วง 200 ms หลังล้าง เป็นการให้เวลาอีกคอร์ทำงานให้เสร็จ ก่อนที่เราจะยิงคำสั่งสร้างชุดใหม่ตามไป

value= ของ Label คือ ขนาดฟอนต์ — 28 หัวเรื่อง · 20 ค่าที่ต้องอ่าน · 16 ป้ายกำกับ สามชั้นนี้คือลำดับสายตา · สีทั้งสามมาจากจานสีของหลักสูตร ไม่ใช่ 0xFFFFFF ลอย ๆ · status วางไว้ข้างหัวเรื่องตั้งแต่ท่าแรก เพราะบรรทัดสถานะต้องอยู่ที่เดิมตลอดโปรแกรม

เริ่มจากหน้าว่างที่เรารู้แน่ เป็นนิสัยเดียวกับ lcd.clear() ในบทเรียน 1.1–1.3

แกะโค้ดจริง — ท่าที่ 2 สามแถว แถวละหนึ่งสี และ LED_IDX ที่ถามจากบอร์ด

BTN_TEXT = ["แดง", "เขียว", "น้ำเงิน"]              # สามสีของแผง เรียงตรงกับ LED_IDX ข้างล่าง
COL_ON = [0xE53935, 0x43A047, 0x1E88E5]           # สีไฟสถานะตอนติด เรียงตรงกับ BTN_TEXT
...
LED_NAMES = gpio.board_info()["led_names"]
RGB_NAMES = ("RGB_RED", "RGB_GREEN", "RGB_BLUE")
if all(n in LED_NAMES for n in RGB_NAMES):
    LED_IDX = [LED_NAMES.index(n) for n in RGB_NAMES]
else:
    LED_IDX = [0, 1, 2]
...
ROW_TOP = 52           # ขอบบนของแถวแรก
ROW_PITCH = 120        # ปุ่มสูง 88 + ระยะระหว่างเป้าสัมผัส 32 = 120
lamps = []
btn_on = []
btn_off = []
for i in range(len(LED_IDX)):
    y = ROW_TOP + i * ROW_PITCH
    lamps.append(ui.Led(x=24, y=y + 20, w=48, h=48, color=COL_ON[i], value=0))
    ui.Label(BTN_TEXT[i], x=88, y=y + 32, color=COL_DIM, value=16)
    # เติม: btn_on.append(ui.Button("เปิด", x=184, y=y, w=144, h=88, color=0x30A46C, value=20))
    pass
    btn_off.append(ui.Button("ปิด", x=360, y=y, w=144, h=88, color=0x3A4150, value=20))
...
on_ids = [b.id() for b in btn_on]
off_ids = [b.id() for b in btn_off]

แกะโค้ดจริง — ท่าที่ 4 ฟังก์ชันเดียวที่เปลี่ยนสถานะได้

led_on = [False] * len(LED_IDX)
...
def set_led(i, on):
    # i คือแถวของแผง (0 แดง 1 เขียว 2 น้ำเงิน) ส่วนเลขดวงจริงอยู่ที่ LED_IDX[i]
    led_on[i] = on                                 # 1) จำไว้ก่อน
    if on:
        # 2) สั่งของจริง แล้วให้ไฟบนจอรายงานตรงกัน
        # เติม: gpio.led(LED_IDX[i]).on()
        pass
        lamps[i].value(1)
    else:
        # เติม: gpio.led(LED_IDX[i]).off()
        pass
        lamps[i].value(0)
    show_status()                                  # 3) รายงานขึ้นจอทุกครั้ง ไม่มีข้อยกเว้น

ทุกคำสั่งที่ทำให้ไฟเปลี่ยนต้องผ่านประตูนี้ประตูเดียว ไม่ว่าจะมาจากปุ่มเปิด/ปิดรายสี จากปุ่ม "เปิดทั้งหมด" หรือจากกล่องยืนยันของ "ปิดทั้งหมด" · lamps[i].value(0) ทำให้ไฟบนจอ หรี่ ไม่ใช่หาย — ดวงที่หายไปตอนดับ ทำให้คนดูแยกไม่ออกว่าดับจริงหรือจอเสีย

ทำไมถึงคุ้ม — ถ้าเราเรียก gpio.led(LED_IDX[1]).on() ตรง ๆ ที่ไหนสักแห่ง โค้ดจะยังทำงาน ไฟยังติด แต่ led_on[1] กับไฟสถานะบนจอจะไม่รู้เรื่องด้วย แล้ววันหนึ่งจอจะโกหกโดยที่เราหาสาเหตุไม่เจอ

ในงานจริงเราเรียกวิธีนี้ว่า single source of truth — ความจริงต้องมีที่อยู่ที่เดียว

แกะโค้ดจริง — ท่าที่ 4 (ต่อ) ตัวเลขสรุปที่ไม่โกหก

lbl_count = ui.Label("ติดอยู่ 0 จาก " + str(len(LED_IDX)) + " ดวง", x=536, y=60,
                     color=COL_TEXT, value=20)
...
def show_status():
    # อ่านจาก led_on อย่างเดียว ไม่ถามฮาร์ดแวร์ จึงเชื่อถือได้เสมอ
    n = 0
    for i in range(len(LED_IDX)):
        if led_on[i]:
            n += 1
    # ตัวเลขมาพร้อมพิสัยของมันเสมอ "ติดอยู่ 2" ไม่บอกอะไร "2 จาก 3" บอกทันที
    lbl_count.text("ติดอยู่ " + str(n) + " จาก " + str(len(LED_IDX)) + " ดวง")

show_status() อ่านจาก led_on อย่างเดียว ไม่เคยไปถามฮาร์ดแวร์ — และนั่นคือเหตุผลที่มันเชื่อถือได้ เพราะค่าที่อ่านกลับจากขาบอกแค่ระดับของขา ณ วินาทีที่ถาม ไม่ได้บอกความตั้งใจของโปรแกรม ตามที่คุยกันไปแล้ว · ตัวเลขมาพร้อมพิสัยเสมอ "2 จาก 3" บอกทันทีว่าเหลืออีกดวง

สังเกตว่าเราไม่เคย "อ่านข้อความเดิมบน Label" กลับมาคำนวณต่อ แม้ .text() แบบไม่ใส่อาร์กิวเมนต์จะอ่านสตริงคืนได้แล้ว (modui.c:352-383) — ข้อความบนจอคือ ผลลัพธ์ ของความจริง ไม่ใช่ตัวความจริง ความจริงอยู่ที่ led_on ที่เดียว

Label เป็นกระดาษให้เราเขียนทับ ไม่ใช่สมุดบัญชีที่โปรแกรมควรไปเปิดอ่านย้อนหลัง

แกะโค้ดจริง — ท่าที่ 6 event loop ตัวจริง

while True:
    for ev in ui.poll():
        h = ev['handle']
        t = ev['type']
        if t != 'clicked':
            continue
        if h in on_ids:
            # เติม: set_led(on_ids.index(h), True)
            pass
            status.text("สั่งเปิด " + BTN_TEXT[on_ids.index(h)])
        elif h in off_ids:
            # เติม: set_led(off_ids.index(h), False)
            pass
            status.text("สั่งปิด " + BTN_TEXT[off_ids.index(h)])
        elif h == btn_all_on.id():
            for i in range(len(LED_IDX)):
                set_led(i, True)
            status.text("เปิดครบทุกสี")
        elif h == btn_all_off.id() and not asking:
            asking = True
            box.show()
            btn_yes.show()
            btn_no.show()
            status.hide()
...
    # เติม: time.sleep_ms(50)
    pass

set_led(on_ids.index(h), True) สั่งเปิด ไม่ใช่สั่งสลับ — กดซ้ำสิบครั้งได้ผลเท่ากดครั้งเดียว · asking คือธงกันกดซ้ำ: ระหว่างกล่องยืนยันเปิดอยู่ "ปิดทั้งหมด" จะไม่เปิดกล่องซ้อน และคำตอบมาจาก btn_yes / btn_no ซึ่งเป็น ui.Button จริง (กิ่งของสองปุ่มนี้อยู่ในไฟล์ต่อจากตรง ...) · status.hide() ตอนกล่องเปิด แล้ว status.show() ทุกกิ่งที่ปิดกล่อง — ลืมข้างใดข้างหนึ่ง จอโกหกทันที

ทุกครั้งที่สถานะถูกเปลี่ยนจากทางอื่น อย่าลืมดึง widget ที่ค้างอยู่ให้กลับมาตรงด้วย — และ while True ที่ไม่มี time.sleep_ms() คือช่องว่างข้อสุดท้ายที่ห้ามลืม

ข้อมูลไหลไปทางไหน — จากปลายนิ้วถึงหลอดไฟ

เวลาไล่บั๊ก ให้ถามว่าขาดตอนที่ทอดไหน อย่าเดาว่าทั้งเส้นพัง

เอาต์พุตอีกทางที่ ui มีให้ — เสียง

แผงควบคุมที่ตอบกลับเฉพาะทางตา บังคับให้คนต้องจ้องจอ · ui มีอีกสองฟังก์ชันไว้ตอบทางหู

ui.sfx(ui.SFX_UI_SELECT)                     # เสียงสำเร็จรูป เลือกจากรายการข้างล่าง
ui.tone(60, ui.WAVE_TRIANGLE, 90, 120)       # โน้ต, รูปคลื่น, ความแรง, ความยาว ms
ui.tone(72)                                  # ใส่แค่โน้ตก็ได้ ที่เหลือใช้ค่าปริยาย

รูปคลื่นมีสี่แบบ — ui.WAVE_SINE นุ่มที่สุด · ui.WAVE_SQUARE แข็งแบบเกมยุค 8 บิต (ค่าปริยาย) · ui.WAVE_TRIANGLE อยู่กลาง ๆ · ui.WAVE_SAW คมและแสบหูที่สุด

ลงมือกับเรื่องนี้ที่ 05_sound_feedback.py — ปุ่มสามใบ สองใบเรียก ui.sfx() อีกใบไล่โน้ตสี่ตัวด้วย ui.tone()

เอาต์พุตอีกทางที่ ui มีให้ — เสียง (ต่อ)

เสียงสำเร็จรูปมี 21 เสียง ชื่อมาจากเกมที่เฟิร์มแวร์มีอยู่แล้ว แต่หยิบมาใช้กับงานอะไรก็ได้

เช็กก่อนใช้เสมอ — สองฟังก์ชันนี้ถูกคอมไพล์เข้ามาก็ต่อเมื่อบอร์ดประกาศว่ามีชิปเสียง บอร์ดที่ไม่มีเลย จะไม่มีชื่อ ui.tone อยู่ด้วยซ้ำ เขียน if hasattr(ui, "tone"): คร่อมไว้ แล้ว AttributeError จะไม่โผล่กลางบทเรียน

แต่ hasattr ตอบได้แค่ว่า "ชื่อนี้มีอยู่ไหม" ไม่ได้ตอบว่า "เสียงจะออกไหม" — มีโหมดที่เฟิร์มแวร์เก็บชื่อไว้ให้สคริปต์เก่ายังรันได้ ทั้งที่บอร์ดไม่มีชิปเสียงจริง กรณีนั้น hasattr คืน True คำสั่งถูกส่งออกไปตามปกติ แล้วเงียบหายไปที่ปลายทาง ไม่มีใครฟ้อง

และเพราะมันยิงแล้วลืม จอต้องเป็นพยานแทนหู — ทุกครั้งที่สั่งเสียง ให้ตัวนับบนจอเดินขึ้นด้วย ถ้าตัวนับเดินแต่เงียบ ปัญหาอยู่ที่ลำโพงหรือชิปเสียง ถ้าตัวนับไม่เดิน ปัญหาอยู่ที่โค้ดเรา — สองอย่างนี้แก้คนละที่ และแยกออกได้ก็เพราะมีตัวนับ

วิธีรันบนบอร์ด

1. บนจอบอร์ด แตะการ์ด BENTO Playground ค้างหน้านี้ไว้ — widget ทุกตัวเกิดบนหน้านี้เท่านั้น
2. บนคอม เปิด BENTO IDE เชื่อมต่อบอร์ด
3. เปิด s04_touch_panel.py เติมช่องว่าง pass ให้ครบตามคำใบ้ # เติม:
4. กด Program to Device แล้วมองจอบอร์ด รอให้ปุ่มทั้งชุดโผล่พร้อมกัน (ไม่ใช่ทีละตัว)
5. แตะปุ่มแต่ละดวง แล้ว มองหลอดไฟจริงบนบอร์ดควบคู่กับจอเสมอ

ข้อควรรู้: ถ้าผู้เรียนปัดออกจากหน้า Playground ไปเมนูอื่น widget ทั้งหมดจะถูกทำลาย กลับเข้ามาแล้วจอจะว่าง ต้องส่งโค้ดใหม่ — ไม่ใช่ความผิดพลาด แต่เป็นวิธีที่บอร์ดคืนหน่วยความจำ

ทดสอบทุกครั้งโดยมองสองที่พร้อมกัน จอกับหลอด ถ้าดูแค่จอ จะไม่มีวันรู้ว่ามันโกหกหรือเปล่า